علل افزایش تری گلیسرید در افراد دیابتی و راهکارهای کاهش آن

افزایش تری گلیسرید

این تعجب آور نیست اگر مبتلا به دیابت نوع ۲ هستید، سطوح بالای تری گلیسرید را هم تجربه کنید. حدود ۸۰ درصد از افراد مبتلا به دیابت، با این مشکل دست و پنجه نرم می کنند.

سطح تری گلیسرید بالا جزئی از سندرم متابولیک است؛ یعنی گروهی از اختلالات که باعث خطر ابتلا به مشکلات قلبی، سکته مغزی و دیابت نوع ۲ می شود. دیگر نشانه های این سندرم عبارتند از قند خون بالا، فشار خون بالا، کلسترول خوب یا اچ دی ال پایین و چربی شکمی.

تری گلیسرید، نوعی چربی موجود در بدن است. وقتی شما بیش از حد مورد نیاز خود، انرژی دریافت می کنید (یا غذا می خورید)، این کالری اضافی به تری گلیسرید تبدیل می شود و در سلول های چربی بدن شما ذخیره می شود.

در تست های آزمایشگاهی ناشتا، سطح تری گلیسرید طبیعی زیر ۱۵۰ میلی گرم در دسی لیتر است. مرز خطر تری گلیسرید ۱۵۰ تا ۱۹۹ میلی گرم در دسی لیتر است. عدد ۲۰۰ تا ۴۹۹ میلی گرم در دسی لیتر، سطح بالا و عدد ۵۰۰ میلی گرم در دسی لیتر، سطح بسیار خطرناک تری گلیسرید را نشان می دهد.

سطوح بالای تری گلیسرید می تواند خطر ابتلا به بیماری های قلبی، سکته مغزی و آسیب های عصبی را افزایش دهد. ارتباط بین سطوح بالای تری گلیسرید با تصلب شرائین و مقاومت به انسولین نیز شناخته شده است.

علل بسیاری برای سطوح بالای تری گلیسرید در مبتلایان به دیابت ذکر شده است که در اینجا لیستی از آنها آورده می شود:

کنترل ضعیف دیابت نوع ۲: زمانی که دیابت به خوبی تحت کنترل نیست، شما به احتمال زیاد دارای سطوح بالای قند خون و انسولین در بدن هستید. انسولین به تبدیل گلوکز به گلیکوژن و در نهایت ذخیره گلیکوژن در کبد کمک می کند. زمانی که گلیکوژن بیش از حد در کبد اشباع شود، وارد جریان خون شده و منجر به افزایش چربی بدن و افزایش تری گلیسرید می شود.

مصرف کالری بیشتر: کالری اضافی از راه غذا در سلول های بدن به عنوان تری گلیسرید ذخیره می شد.

مصرف کربوهیدرات بالا: مصرف کربوهیدرات های ساده منجر به افزایش سطح گلوکز شده و از راه روده ها در داخل جریان خون جذب می شود. گلوکز اضافی می تواند منجر به افزایش تری گلیسرید گردد.

چاقی: چاقی لزوما تضمین کننده سطوح بالای تری گلیسرید نیست اما یک ارتباط قوی بین افزایش بیش از حد دور کمر و سطح بالای تری گلیسرید وجود دارد.

مقاومت به انسولین: مقادیر بالای تری گلیسیرید یکی از علایم ابتلا به مقاومت به انسولین است. بدین معنا که بدن شما نمی تواند از انسولین استفاده کند ( هورمونی که قند خون را کنترل می کند). هنگامی که انسولین نتواند عملکرد خود را انجام دهد، گلوگز وارد سلول ها نمی شود. به همین دلیل مقادیر قند خون افزایش می یابد و در نهایت موجب بروز دیابت نوع ۲ می شود.

نارسایی کلیه: خطر نارسایی مزمن کلیه در مبتلایان به دیابت افزایش می یابد. نارسایی کلیوی باعث مشکلات تنظیم چربی خون و در نتیجه سطوح بالای تری گلیسرید خواهد شد. نارسایی کلیه همچنین باعث وخیم تر شدن مقاومت به انسولین می شود.

ژنتیک: مشکل بالا بودن سطح تری گلیسرید می تواند در خانواده ژنتیکی باشد. اگر اینطور باشد، اعضای خانواده تحت تاثیر رسوب چربی زرد در زیر پوست قرار می گیرند. بنا به مطالعات، سطوح کلسترول خوب یا اچ دی ال پایین و تری گلیسرید بالا، با توجه به استعداد ژنتیکی، خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را افزایش می دهد.

سطوح پایین هورمون تیروئید: اختلالات تیروئید به نظر می رسد شیوع بالاتری در افراد مبتلا به دیابت داشته باشند. شایع ترین اختلال، کم کاری تیروئید است. اگر شما دچار تری گلیسرید و کلسترول بالا هستید، ممکن است از کم کاری تیروئید رنج ببرید. با پزشک خود در مورد این اختلال صحبت کنید. درمان کم کاری تیروئید به کاهش سطح تری گلیسرید کمک می کند.

داروها: برخی داروها مانند قرص های جلوگیری از بارداری، استروژن ها، مسدودکننده های بتا، دیورتیک ها، استروئیدها، رتینوئیدها، مهارکننده های پروتئاز، تاموکسی فن و … می توانند سطح تری گلیسرید را افزایش دهند. اگر شما در حال مصرف این داروها هستید با پزشک تان در مورد گزینه های جایگزین مشورت کنید.

مواد غذایی: غذاهای خاص به نظر می رسد سطح تری گلیسرید را در برخی افراد بالا ببرد. قندهای ساده، غلات فراوری شده و تصفیه شده، الکل، غذاهای پرچرب همراه با اسیدهای چرب اشباع و ترانس از این دست هستند.

چطور تری گلیسرید کاهش می یابد؟

کمتر غذا بخورید و بیشتر فعالیت کنید. اگر می خواهید تری گلیسرید خود را کاهش دهید، باید مقدار انرژی که می سوزانید بیشتر از مقداری باشد که دریافت می کنید.

شیرینی، شکلات، قند و شکر را از برنامه غذایی خود حذف کنید. کربوهیدرات های پیچیده بهتر از کربوهیدرات های ساده مثل قند و شکر هستند. منابع غذایی کربوهیدرات های پیچیده شامل: نان و غلات سبوس دار، سبزی ها، میوه ها و حبوبات است. کربوهیدرات های پیچیده از نظر مواد مغذی، غنی هستند و دارای انواع ویتامین، املاح و آنتی اکسیدان ها هستند. قند و شکر مانند یک سم برای شماست.

مقدار و نوع چربی مصرفی خود را در نظر داشته باشید. چربی های اشباع و جامد را مصرف نکنید، مثل روغن نباتی جامد، کره، مارگارین، چربی گوشت، پوست مرغ، لبنیات پرچرب، خامه و سس مایونز. روغن های گیاهی مایع را می توانید مصرف کنید. مصرف اسیدهای چرب امگا ۳ (در ماهی و روغن تخم کتان) برای شما مفید است.

به هیچ عنوان الکل ننوشید، زیرا الکل خیلی سریع مقدار تری گلیسرید خون را افزایش می دهد.

ورزش، حذف سیگار، کنترل دیابت، و گفتگو با پزشک در مورد تغییراتی در مصرف داروها، از راه های کاهش موثر تری گلیسرید است.

منبع: www.webmd.com

دیدگاه خود را بنویسید

آدرس رایانامه شما منتشر نخواهد شد .


*